شروعی امیدوارکننده، پایانی تلخ؛ وقتی بسکتبال ایران بازی را واگذار کرد
بازدیدها: 16
شکست ۶۸ بر ۵۶ برابر فیلیپین فقط یک باخت دیگر برای تیم ملی بسکتبال ایران نیست؛ این شکست بار دیگر یک سؤال قدیمی را مقابل بسکتبال ایران قرار میدهد: چرا تیمی که میتواند مسابقه را مقتدرانه آغاز کند، در ادامه توانایی حفظ برتری و مدیریت بازی را ندارد؟
ایران در مانیل شروعی امیدوارکننده داشت. پیروزی ۱۸ بر ۷ در کوارتر نخست نشان داد که ملیپوشان توانایی کنترل بازی را دارند و میتوانند مقابل فیلیپین حرفی برای گفتن داشته باشند. اما این برتری خیلی زود از دست رفت.
در کوارتر دوم، ورق برگشت و فیلیپین با افزایش فشار دفاعی و استفاده بهتر از موقعیتهای خود، توانست اختلاف را جبران کند. از آن به بعد، تیم ایران دیگر آن تیم مقتدر کوارتر اول نبود؛ اشتباهات بیشتر شد، حملات نظم لازم را نداشت و در لحظات حساس، تصمیمهای درستی گرفته نشد.
دردناکتر از خود شکست، تکرار یک مشکل قدیمی بود؛ ناتوانی در حفظ تمرکز در لحظات تعیینکننده.
بسکتبال بازی ۴۰ دقیقهای است. نمیتوان با یک کوارتر خوب، انتظار پیروزی در چنین مسابقهای را داشت. تیمی که میخواهد در سطح اول آسیا رقابت کند، باید بتواند برتری خود را حفظ کند، ریتم بازی را در اختیار بگیرد و زمانی که تحت فشار قرار میگیرد، آرامش خود را از دست ندهد.
ایران در بخشهایی از مسابقه نشان داد که از نظر توانایی فردی و فنی میتواند با فیلیپین رقابت کند، اما در نهایت این حریف بود که بهتر از فرصتهایش استفاده کرد.
در چنین شکستهایی نباید همه تقصیرها را متوجه بازیکنان کرد. کادر فنی، برنامه تاکتیکی، مدیریت دقایق حساس و حتی آمادهسازی ذهنی تیم نیز باید مورد بررسی قرار بگیرد. وقتی یک تیم پس از شروعی درخشان، چنین افت محسوسی دارد، باید دنبال ریشه مشکل بود، نه اینکه شکست را فقط به چند اشتباه بازیکن نسبت داد.
البته تلاش ملیپوشان قابل تقدیر است و نباید فراموش کرد که بازیکنان با پیراهن تیم ملی وارد زمین شدند و برای پیروزی جنگیدند. اما در ورزش قهرمانی، تلاش بهتنهایی کافی نیست؛ تیمی که میخواهد برنده باشد، باید بلد باشد در لحظهای که نتیجه در دسترس است، بازی را تمام کند.
این شکست میتواند یک هشدار جدی برای بسکتبال ایران باشد. فرصتها در ورزش قهرمانی همیشه تکرار نمیشوند و تیم ملی باید از همین حالا برای جبران و اصلاح نقاط ضعف خود اقدام کند.
ایران امروز فقط یک مسابقه را نباخت؛ یک فرصت مهم برای اثبات تواناییهایش را هم از دست داد.
اما هنوز میتوان از این شکست درس گرفت؛ به شرط آنکه به جای فراموش کردن آن، دلیل واقعی این شکست را پیدا کنیم.
