وقتی «پایان دوره» بهانهای برای تصمیمهای پرهزینه میشود
بازدیدها: 29
مسعود پناهی اصفهانی :
وقتی «پایان دوره» بهانهای برای تصمیمهای پرهزینه میشود .
تنها چند روز مانده به پایان دوره چهار ساله ریاست جواد داوری بر فدراسیون بسکتبال؛ دورهای که طبق اعلام رسمی تا ۹ اسفند به پایان میرسد. اما در اقدامی عجیب، شتابزده و خارج از عرف مدیریتی، سالن اختصاصی بسکتبال در مجموعه ورزشی آزادی وارد فاز بازسازی و ترمیم شده است؛ تصمیمی که بیش از آنکه بوی تدبیر بدهد، بوی شتاب و بیمسئولیتی میدهد.
چرا حالا؟
سؤال ساده است: چرا درست در واپسین روزهای مدیریت، چنین پروژهای کلید میخورد؟
اگر این بازسازی ضروری بوده، چرا زودتر انجام نشده؟
و اگر ضروری نبوده، چرا منابع فدراسیون در این مقطع حساس صرف این کار سالن شده است؟
مدیری که در آستانه اتمام مسئولیت قرار دارد، عرفاً باید از تصمیمهای بلندمدت و هزینهساز پرهیز کند؛ چرا که تبعات آن بر دوش مدیر بعدی میافتد. این یک اصل پذیرفتهشده در حکمرانی ورزشی است. اما ظاهراً این اصل در فدراسیون بسکتبال نادیده گرفته شده است.
این هزینه به نام چه کسی ثبت میشود؟
حتی اگر فرض کنیم این بازسازی در نهایت به بهبود زیرساختها منجر شود، واقعیت این است که بهرهبرداری از آن به دوره مدیریتی فعلی نخواهد رسید. نتیجه چه میشود؟
هزینهها امروز ثبت میشود، اما افتتاح و بهرهبرداری احتمالی در دپره سرپرستی یا رئیس بعدی انجام خواهد شد. در چنین شرایطی، این تصمیم بیشتر شبیه یک اقدام نمایشی است تا یک برنامهریزی راهبردی.
بسکتبال ایران، اسیر تصمیمهای دقیقه نودی
بسکتبال ایران امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند ثبات، برنامهریزی و شفافیت است. بازسازی و بهسازی یک سالن در مقطع پایانی مدیریت، بدون اقناع افکار عمومی و بدون ارائه جدول زمانبندی روشن، تنها بر ابهامات میافزاید.
آیا منافع ملی بسکتبال در اولویت بوده یا ثبت یک «حرکت بزرگ» در کارنامه شخصی؟
پاسخگویی؛ حلقه مفقوده
رئیس فدراسیون باید به طور شفاف اعلام کند:
• برآورد دقیق هزینه بازسازی چقدر است؟
• منبع تأمین اعتبار از کجاست؟
• چه زمانی پروژه به پایان میرسد؟
• چرا این پروژه به دوره بعدی واگذار نشد؟
تصمیمهای بزرگ، پاسخهای بزرگ میطلبند. سکوت در برابر این پرسشها تنها بیاعتمادی را عمیقتر میکند
در نهایت، مدیریت ورزشی فقط به تصمیم گرفتن نیست؛ به زمان تصمیم گرفتن هم بستگی دارد . اقداماتی که در لحظات پایانی انجام میشوند، اگر شفاف و منطقی نباشند، بیش از آنکه خدمت باشند، شائبهبرانگیزند.
بسکتبال ایران سزاوار مدیریت مسئولانهتر و پاسخگوتر است.
