باشگاهی که در همه رشتهها میسازد، اما با فوتبال قضاوت میشود!
مسعود پناهی اصفهانی
هر تابستان که از راه میرسد، اخبار نقلوانتقالات سپاهان بیش از هر چیز حول تیم فوتبال این باشگاه میچرخد؛ گویی سرنوشت کل باشگاه در مستطیل سبز خلاصه شده است. اما واقعیت این است که سپاهان سالهاست یکی از معدود باشگاههای ایران است که مفهوم واقعی «باشگاهداری» را دنبال میکند؛ از هندبال و والیبال گرفته تا شمشیربازی، کشتی، تیراندازی، دوچرخهسواری و سایر رشتهها که هر کدام سهمی در افتخارات ورزش ایران دارند.
در هفتههای اخیر نیز روند جذب بازیکن و بستن تیمهای غیر فوتبالی سپاهان نشان داده مدیران باشگاه برای این رشتهها برنامه دارند و تلاش میکنند تیمهایی مدعی راهی مسابقات کنند. این اتفاق، در شرایطی که بسیاری از باشگاههای ایرانی حتی توان حفظ یک یا دو رشته را ندارند، نقطه قوتی برای سپاهان محسوب میشود.
با این حال، واقعیتی انکارناپذیر وجود دارد؛ در ایران، فوتبال ویترین هر باشگاه است. ممکن است تیم هندبال سپاهان قهرمان شود یا یک تیم دیگر باشگاه افتخاری بزرگ کسب کند، اما تا زمانی که تیم فوتبال نتواند انتظارات هواداران را برآورده کند، نگاهها همچنان با تردید به عملکرد مجموعه باشگاه خواهد بود.
این موضوع نه از ارزش سایر رشتهها کم میکند و نه از اهمیت سرمایهگذاری روی آنها. اتفاقاً سپاهان باید به همین مدل باشگاهداری چندرشتهای افتخار کند؛ مدلی که سالها آرزوی فوتبال ایران بوده است. اما مدیران باشگاه نیز به خوبی میدانند که موفقیت در رشتههای دیگر، جای خالی موفقیت فوتبال را برای افکار عمومی پر نمیکند.
هوادار سپاهان از قهرمانی هندبال یا درخشش شمشیربازان خوشحال میشود، اما در نهایت نتیجه تیم فوتبال است که حال و هوای سکوها، فضای مجازی و حتی ارزیابی عملکرد مدیران را تعیین میکند. فوتبال، خواه ناخواه، شاخص اصلی موفقیت باشگاه باقی مانده است.
شاید بهترین سناریو برای سپاهان، ادامه همین مسیر باشد؛ حفظ قدرت در رشتههای مختلف و همزمان ساختن تیمی که در فوتبال نیز بتواند پاسخگوی انتظارات باشد. آن زمان است که باشگاه نه فقط در ساختار، بلکه در نگاه افکار عمومی نیز یک باشگاه کامل و موفق خواهد بود.
مسعود پناهی اصفهانی