آقای مدیرکل؛ زنگ خطر برای ورزش اصفهان به صدا درآمده است !
آقای مدیرکل؛ زنگ خطر برای ورزش اصفهان به صدا درآمده است
بیش از دو سال از حضور شما در رأس اداره کل ورزش و جوانان استان اصفهان میگذرد؛ دو سالی که انتظار میرفت با یک برنامه روشن برای حفظ جایگاه ورزش اصفهان همراه باشد. اما امروز یک سؤال جدی پیش روی جامعه ورزش استان قرار دارد؛ آیا ورزش اصفهان در مسیر پیشرفت قرار گرفته یا در سراشیبی افول؟
در بازیهای آسیایی هانگژو، اصفهان با ۵۴ نماینده در کاروانهای آسیایی و پاراآسیایی یکی از استانهای تأثیرگذار کشور محسوب میشد. حاصل حضور ورزشکاران اصفهانی در بخش بازیهای آسیایی نیز ۶ مدال بود؛ مدالهایی که همگی توسط بانوان اصفهانی به دست آمد و بار دیگر ظرفیت عظیم ورزش این استان را به نمایش گذاشت.
اما واقعیت این است که بخش مهمی از این موفقیتها محصول سالها سرمایهگذاری، تلاش مربیان، باشگاهها و مدیرانی بود که پیش از این دوره فعالیت کردهاند. اکنون پرسش اصلی این است که برای بازیهای آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ چه کردهایم؟
امروز کمتر از چند ماه تا آغاز فرآیند نهایی انتخاب ورزشکاران اعزامی به ناگویا باقی مانده است. آیا برای افزایش سهم اصفهان در تیمهای ملی برنامه مشخصی وجود دارد؟ آیا از قهرمانان و استعدادهای جوان حمایت شده است؟ آیا رشتههای مدالآور استان مورد توجه قرار گرفتهاند؟
نگرانی جدی جامعه ورزش این است که در ناگویا نه تنها تعداد ورزشکاران اعزامی اصفهان از عدد ۵۴ نفر هانگژو کمتر شود، بلکه تعداد مدالهای استان نیز از ۶ مدال فعلی کاهش پیدا کند. اگر چنین اتفاقی رخ دهد، دیگر نمیتوان آن را صرفاً به شرایط کشور یا عملکرد فدراسیونها نسبت داد؛ بخشی از مسئولیت مستقیماً متوجه مدیریت ورزش استان خواهد بود.
اصفهان استانی معمولی در ورزش ایران نیست. اصفهان یکی از قطبهای ورزش کشور است؛ استانی که باید در تیمهای ملی سهم پررنگ داشته باشد و در میادین آسیایی و جهانی برای ایران افتخارآفرینی کند. اما متأسفانه امروز بسیاری از قهرمانان، مربیان و فعالان ورزشی احساس میکنند ورزش در اولویت نخست مدیریت استان قرار ندارد.
شاید یکی از دلایل این وضعیت آن باشد که اداره ورزش اصفهان بیش از آنکه با نگاه تخصصی ورزشی اداره شود، با رویکردی فرهنگی مدیریت میشود. در حالی که ورزش قهرمانی، میدان برنامهریزی، مطالبهگری، حمایت مالی، ارتباط مستمر با فدراسیونها و پیگیری شبانهروزی است.
آقای مدیرکل!
ورزش اصفهان هنوز فرصت دارد. هنوز میتوان برای ناگویا کاری کرد. اما اگر امروز اقدامی صورت نگیرد، چهار سال پس از هانگژو ممکن است با آماری تلخ روبهرو شویم؛ اعزامیهای کمتر، مدالهای کمتر و جایگاهی پایینتر برای استانی که روزگاری پرچمدار ورزش ایران بود.
هشدار امروز برای تخریب نیست؛ برای جلوگیری از یک عقبگرد است. ناگویا ۲۰۲۶ از همین امروز آغاز شده و نتیجه آن را عملکرد امروز مدیران ورزش استان تعیین خواهد کرد
«اگر سهم اصفهان در ناگویا از ۵۴ ورزشکار و ۶ مدال هانگژو کمتر شود، هیچ توجیهی پذیرفتنی نخواهد بود؛ زیرا فرصت برنامهریزی از دو سال پیش در اختیار مدیریت فعلی قرار داشته است.»
مسعود پناهی اصفهانی
