باختی که شاید بهموقع بود
تیم ملی بسکتبال ایران بازیهای آسیایی ناگویا را با شکست مقابل قطر آغاز کرد؛ شروعی که شاید برای تیمی با چنین سابقهای خوشایند نبود، اما آنچه بعد از آن اتفاق افتاد، اهمیت بیشتری دارد.
ایران پس از آن شکست، دو بازی بعدی خود را با پیروزی پشت سر گذاشت و حالا به مرحله یکچهارم نهایی رسیده است. شاید بتوان گفت شکست برابر قطر، تلنگری بود که تیم به آن نیاز داشت؛ تلنگری برای اینکه بداند در این رقابتها هیچ مسابقهای را نمیتوان از پیش بردهشده تصور کرد و برای عبور از هر حریفی باید با تمرکز و جدیت کامل وارد زمین شد.
ارزش یک شکست، گاهی در واکنشی است که پس از آن نشان داده میشود. تیم ملی اگر از اشتباهات آن مسابقه درس گرفته باشد، آن باخت دیگر یک شکست ساده نیست؛ بخشی از مسیر صعود است.
حالا اما مرحله متفاوتی آغاز شده است. در یکچهارم نهایی، جایی برای تکرار اشتباهات گذشته نیست. تیم ملی باید نشان دهد که دو پیروزی پس از شکست قطر فقط واکنش مقطعی نبوده و واقعاً از آن بازی تجربهای برای ادامه مسیر ساخته است.
شاید چند روز بعد، وقتی به مسیر تیم ملی در ناگویا نگاه کنیم، شکست مقابل قطر را نه بهعنوان نقطه ضعف، بلکه بهعنوان نقطهای که تیم را بیدار کرد به یاد بیاوریم.
