باخت فنی ۲۰ بر صفر؛ تیم ملی بسکتبال با ویلچر ایران چرا به میدان نرفت؟
تیم ملی بسکتبال با ویلچر ایران در دیدار مقابل آلمان به میدان نرفت و نتیجه این مسابقه در سایت فدراسیون جهانی، ۲۰ بر صفر به سود آلمان و بهعنوان باخت فنی ایران ثبت شد.
دلیل این اتفاق، صادر نشدن ویزای کانادا برای چهار نفر از اعضای تیم بود؛ این در حالی است که ویزای سایر اعضای تیم صادر شده بود.
با وجود این شرایط، امکان اعزام تیم ملی با نفرات موجود و تحت هدایت مدیر فنی تیم ملی وجود داشت؛ اما این تصمیم اتخاذ نشد و در نهایت تیم ایران از حضور در مسابقه بازماند.
حالا نهتنها یک مسابقه را بدون حضور در زمین باختهایم، بلکه تیم ملی بسکتبال با ویلچر ایران با خطر جریمه انضباطی از سوی فدراسیون جهانی نیز مواجه است. امیدواریم این جریمه صرفاً مالی باشد و کار به محرومیت تیم ملی ایران نرسد؛ چرا که چنین اتفاقی میتواند تبعات سنگینی برای بسکتبال با ویلچر کشور داشته باشد.
نکته مهم اینجاست که اگر تیم ایران به میدان میرفت، نتیجه هرچه بود، بازیکنان فرصت داشتند در برابر آلمان رقابت کنند، تجربه کسب کنند و برای پیراهن تیم ملی بجنگند. باخت در زمین مسابقه بخشی از ورزش است؛ اما باخت فنی ۲۰ بر صفر بدون حضور در زمین، داستان دیگری است.
این موضوع را پیش از این نیز در مطالب مختلف نقد و نسبت به آن اعتراض کردهام؛ اما ثبت چنین نتیجهای بار دیگر ضرورت پاسخگویی مسئولان و شفافسازی درباره تصمیم اتخاذشده را نشان میدهد.
انتشار واکنش عادل طرفی، کاپیتان سابق تیم ملی بسکتبال با ویلچر نیز نشان میدهد این اتفاق برای اهالی این رشته قابل قبول نیست.
واقعیت این است که ورزش قهرمانی فقط ورزشکار خوب نمیخواهد؛ ورزش، مدیر ورزشی میخواهد. مدیری که در شرایط دشوار، بهترین تصمیم را برای تیم ملی بگیرد و اجازه ندهد یک مشکل اداری، به حذف تیم از میدان، ثبت باخت فنی و در ادامه، احتمال جریمه یا محرومیت منجر شود.
اکنون انتظار جامعه بسکتبال با ویلچر، پاسخ روشن و شفاف مسئولان درباره چرایی این تصمیم و تبعات آن برای تیم ملی ایران است.
